Delft Solar Team begint American Solar Challenge vanaf de tweede plek

Het team van de TU Delft begint vandaag, 25 juli, aan de American Solar Challenge vanaf de tweede startpositie. Een knappe prestatie, want de Nederlandse studenten moesten zich eerst bewijzen tijdens de driedaagse Formula Sun Grand Prix op de Brainerd International Raceway. Daar reed het team met de Nuna 13S maar liefst 319 rondes. Alleen het Canadese team Eclipse 12 wist daar net boven te eindigen.

Voor Delft Solar Team is dit een bijzonder moment. Het team is regerend wereldkampioen na de winst in Australië en doet nu voor het eerst mee aan de Amerikaanse zonnerace. En dat is geen simpel rondje circuit. De American Solar Challenge is een achtdaagse race van Minneapolis naar Amarillo, met duizenden kilometers asfalt, wisselende weersomstandigheden en een compleet andere strategie dan bij de bekende races in Australië en Zuid-Afrika.

Eerst overleven, dan racen

Voordat er überhaupt geracet mocht worden, moesten alle teams door een strenge technische keuring. Die zogenoemde scrutineering duurde vier dagen. Van de 44 ingeschreven teams haalden uiteindelijk 30 teams het circuit. Slechts 13 teams plaatsten zich daarna voor de echte race.

Dat zegt meteen iets over het niveau. Dit is geen studentenwedstrijdje met een paar zonnepanelen op een skelter. Dit is serieuze techniek, met auto’s die snelheden van ruim 100 kilometer per uur halen en continu moeten balanceren tussen snelheid, energieverbruik, veiligheid en strategie.

Ook de kwalificatie werkt in Amerika anders dan Delft gewend is. Bij races in Australië en Zuid-Afrika draait het vaak om één snelle kwalificatieronde. In Amerika gaat het om uithoudingsvermogen: drie dagen lang zoveel mogelijk rondes rijden. Hoe meer rondes, hoe beter je startpositie.

Coureur Tom van Aaken noemt het rijden met de Nuna 13S bijzonder. Volgens hem vroeg elke ronde volledige concentratie, juist door de combinatie van snelheid, hard remmen voor bochten en het regelmatig inhalen van andere teams.

Nuna 13S: wereldkampioen met een Amerikaanse upgrade

De auto waarmee Delft aan de start verschijnt, is de Nuna 13S. Die naam klinkt bekend, en dat is niet toevallig. De basis komt van de Nuna 13, de zonneauto waarmee het team vorig jaar wereldkampioen werd tijdens de Bridgestone World Solar Challenge in Australië.

Maar voor Amerika moest de auto flink worden aangepast. De omstandigheden zijn anders, de route is anders en ook het reglement vraagt om andere keuzes. Daarom heeft Delft Solar Team de Nuna 13 gestript en doorontwikkeld tot de Nuna 13S.

De auto kreeg onder meer een nieuw elektrisch systeem, een watergekoelde motor en een nieuw zonnepaneel met cellen van LONGi. Ook aan de aerodynamica is gesleuteld. Daarnaast moest de auto vanwege het Amerikaanse reglement worden uitgerust met een metalen rolkooi, in plaats van een constructie van carbon.

Dat klinkt misschien als een detail, maar bij een zonneauto telt alles. Gewicht, luchtweerstand, koeling, efficiëntie en veiligheid bepalen samen hoeveel kilometers je uit de beschikbare zonne-energie kunt persen.

Geen race om de snelste tijd

Het leukste aan de American Solar Challenge is misschien wel dat het geen traditionele race is waarbij simpelweg de snelste auto wint. Het draait niet om wie als eerste over de finish komt, maar om wie de grootste afstand weet af te leggen.

De route van Minneapolis naar Amarillo is ruim 5.000 kilometer lang. Onderweg zijn extra loops toegevoegd, zodat teams aanvullende kilometers kunnen rijden. Dat maakt de race veel strategischer dan je misschien zou denken.

Ga je voluit als de zon goed staat? Spaar je energie voor later? Hoe ga je om met bewolking, temperatuurverschillen, hoogteverschillen en wind? En hoe zorg je dat de auto heel blijft over duizenden kilometers Amerikaanse wegen?

Volgens teamleider Guus van der Donk moet het team continu berekenen hoe de beschikbare zonne-energie het beste kan worden benut. De Verenigde Staten zorgen daarbij voor een extra uitdaging: het landschap verandert sterk en het weer is lastig te voorspellen. De strategie moet dus voortdurend worden aangepast.

Dit is Formule 1 voor zonne-energie-nerds

Er zit iets heerlijk futuristisch in zo’n race. Een groep Delftse studenten bouwt een extreem efficiënte auto, zet daar zonnecellen op, stuurt hem naar Amerika en probeert vervolgens met zonlicht zo ver mogelijk te komen.

Dat klinkt bijna als sciencefiction, maar ondertussen is het vooral keiharde engineering. De Nuna 13S is een rijdend laboratorium voor duurzame mobiliteit. Alles draait om efficiëntie: zo min mogelijk energie verspillen, zo veel mogelijk rendement halen uit de zon en de techniek betrouwbaar houden onder zware omstandigheden.

En precies daarom is Delft Solar Team al jaren zo interessant. Het team bestaat sinds 2001 en heeft inmiddels twaalf wereldtitels op naam. Het is dus geen sympathiek hobbyproject, maar een van de bekendste en succesvolste solarteams ter wereld.

Klaar voor het Amerikaanse avontuur

Met de tweede startpositie heeft Delft Solar Team in ieder geval een uitstekende uitgangspositie te pakken. De kwalificatie laat zien dat de Nuna 13S snel en betrouwbaar genoeg is om mee te doen om de bovenste plekken.

Race Manager Wietske Overdijkink zegt dat het team klaar is voor de volgende stap. Volgens haar hebben de kwalificatie en de rondes op het circuit laten zien dat zowel de auto als het team voorbereid zijn op de uitdaging.

Nu begint het echte werk: acht dagen lang rijden, rekenen, aanpassen en hopen op genoeg zon. Van Minneapolis naar Amarillo, met een Nederlandse zonneauto die in Amerika moet laten zien dat duurzame mobiliteit niet saai, traag of braaf hoeft te zijn.

Want eerlijk is eerlijk: een zelfgebouwde zonneauto die met meer dan 100 kilometer per uur over Amerikaanse wegen jaagt, klinkt een stuk cooler dan de gemiddelde stageopdracht.

Lees ook: Medische doorbraak: AI ontwerpt mini-eiwitten die medicijnen voorgoed kunnen veranderen