Wie de Mount Everest beklimt, moet niet alleen rekening houden met ijzige kou, zuurstofgebrek en gevaarlijke afgronden. Er dient zich op grote hoogte ook een veel alledaagser probleem aan: waar laat je al die liters water die je drinkt? Het antwoord blijkt gevolgen te hebben voor de berg. Volgens nieuw onderzoek kan menselijke urine rond het Everest Base Camp genoeg warmte afgeven om tijdens één klimseizoen ongeveer 154 ton ijs te laten smelten.
Het onderzoek richt zich op de Khumbu-gletsjer aan de Nepalese kant van Mount Everest. Hier bevindt zich het beroemde Everest Base Camp, waar tijdens het klimseizoen honderden klimmers, gidsen en medewerkers verblijven. Op grote hoogte droogt het lichaam snel uit. Bergbeklimmers moeten daarom flink drinken. Wat erin gaat, moet er uiteindelijk ook weer uit.
Volgens de onderzoekers produceren de aanwezige klimmers en gidsen samen meer dan 6.000 liter urine per dag. Ander menselijk afval wordt grotendeels verzameld en afgevoerd. Met urine gebeurt dat veel minder. Een aanzienlijk deel belandt rechtstreeks op of rond de gletsjer.
Een warme plas op heel koud ijs
Dat klinkt vooral als een hygiëneprobleem, maar er speelt nog iets. Urine verlaat het menselijk lichaam warm en draagt die warmte over aan de koude omgeving. De onderzoekers berekenden hoeveel thermische energie daarbij in het ijs terechtkomt. Hun conclusie is opvallend.
De urine die tijdens één klimseizoen wordt geproduceerd, kan genoeg energie afgeven om ongeveer 154 ton ijs te smelten. Een individuele plas zal de Mount Everest natuurlijk niet doen verdwijnen. Duizenden liters per dag, weken achter elkaar, beginnen echter aardig op te tellen.
Lees meer: Wat gebeurt er als iemand wordt vermoord in de ruimte? Wetenschappers zoeken het uit
Benzine en kerosine maken het probleem groter
Urine is bovendien maar een klein onderdeel van de totale menselijke warmteproductie op de gletsjer. Tijdens het klimseizoen van 2023 stonden ongeveer 1.600 tenten gedurende 50 dagen op de berg. Voor koken, verwarming en andere activiteiten werden 824 gasflessen, 18.935 liter kerosine en 5.130 liter benzine gebruikt.
Tel die brandstoffen op bij de warmte van urine en het cijfer stijgt spectaculair. Menselijke activiteiten produceerden volgens de berekeningen genoeg energie om potentieel 2.492 ton ijs en sneeuw te smelten. En zelfs dat is niet alles. Lichaamswarmte van klimmers, helikopters en de yaks die spullen vervoeren, werden niet meegenomen in de berekening.
Klimaatverandering blijft de grote boosdoener
Betekent dit dat plassende bergbeklimmers verantwoordelijk zijn voor het verdwijnen van de gletsjers op Mount Everest? Nee. De onderzoekers benadrukken dat klimaatverandering veruit de belangrijkste oorzaak blijft van het langdurige smelten van het ijs. De menselijke activiteit in het Everest Base Camp vormt vooral een extra lokale warmtebron.
Het onderzoek laat daarmee iets merkwaardigs zien. Op een gletsjer die al kwetsbaar is door een warmer klimaat, kunnen zelfs de meest gewone menselijke bezigheden meetbaar worden. Zelfs een plaspauze op het dak van de wereld blijkt dus niet helemaal zonder gevolgen.
Lees ook: Grote namen uit AI-wereld slaan alarm: ontwikkeling gaat mogelijk véél te snel
Lees ook
