Franse regisseur maakte een animatiefilm met PS1-graphics en haalde inspiratie uit GTA: Vice City
Een wereld vol hoekige personages, haperende animaties en graphics die rechtstreeks uit de jaren negentig lijken te komen. Op het filmfestival van Cannes trok regisseur Quentin Dupieux de aandacht met een opmerkelijke animatiefilm die bewust oogt als een videogame op de eerste PlayStation. Vrijwel niemand die eraan werkte had ooit eerder een animatiefilm gemaakt.
Dupieux staat al jaren bekend als een van de meest eigenzinnige filmmakers van Frankrijk. De regisseur maakte eerder films als de cultkomedie Rubber, over een bloeddorstige autoband met een eigen wil. Voor zijn nieuwste project besloot hij een compleet andere richting op te gaan.
Animatiefilm gemaakt zonder grote studio
In plaats van een groot animatieteam in te schakelen, liet Dupieux zijn acteurs simpelweg hun dialogen inspreken. Daarna zat hun werk erop. De stemmen werden opgenomen en de acteurs konden weer naar huis. De rest van de film werd gemaakt door slechts vijf jonge afgestudeerden van Les Gobelins, een prestigieuze Franse kunstopleiding.
Geen grote studio, geen motion capture-pakken en geen tientallen animators achter krachtige werkstations. Het team werkte met Blender, gratis 3D-software, en gebruikte een iPhone in combinatie met een goedkope app voor de bewegingsregistratie.
Dat zorgde voor een opvallend resultaat. De personages bewegen soms schokkerig, animaties ogen bewust onaf en technische imperfecties zijn overal zichtbaar. Vingers gaan door objecten heen en bewegingen voelen soms onnatuurlijk aan. Volgens Dupieux was dat precies de bedoeling.
Geïnspireerd door GTA: Vice City
De grootste inspiratiebron voor de visuele stijl was volgens de regisseur Grand Theft Auto: Vice City. Dat is duidelijk terug te zien in de hoekige modellen, eenvoudige textures en de nostalgische uitstraling van de film. Waar veel moderne animatiefilms streven naar perfectie en fotorealisme, koos Dupieux juist voor het tegenovergestelde. Hij wilde een digitale wereld creëren die kwetsbaar en onvolmaakt aanvoelt.
De regisseur omschreef het project als iets dat “rommelig is, vol foutjes zit, maar daardoor juist ontroerend wordt”. Die benadering sluit aan bij het verhaal van de film, waarin personages ontdekken dat ze mogelijk in een simulatie leven.
Opvallende afsluiter van Cannes
Met een speelduur van slechts 67 minuten sloot de film de prestigieuze Directors’ Fortnight-sectie van het filmfestival van Cannes af. Dupieux bewees dat een animatiefilm niet per se miljoenenbudgetten en enorme studio’s nodig heeft om indruk te maken. Sterker nog, de Franse filmmaker denkt al na over een vervolg.
Voor liefhebbers van retrogames, experimentele cinema en absurde animatie is dit zonder twijfel een van de meest opvallende filmprojecten van het jaar. Cannes zag al veel bijzondere films voorbijkomen, maar een animatiefilm die eruitziet als een PlayStation 1-game stond niet op onze bingokaart.
Lees ook: PewDiePie lanceert gratis alternatief voor ChatGPT: “De oorlog tegen Big Tech is pas net begonnen!”
Lees ook
