Christopher Nolan is terug. En dit keer pakt hij niet zomaar een verhaal aan, maar een van de beroemdste avonturen uit de wereldliteratuur. Met The Odyssey verfilmt hij het eeuwenoude epos van Homerus als een kolossale bioscoopfilm vol zeeslagen, mythische monsters, koninklijke intriges en een cast waar bijna geen einde aan komt.
Is The Odyssey perfect? Nee. Met een speelduur van ongeveer drie uur neemt Nolan behoorlijk de tijd en vooral het middelste deel had soms iets strakker gekund. Toch is dit precies het soort film waarvoor de bioscoop bestaat. Groot, meeslepend en zo spectaculair dat je hem simpelweg niet voor het eerst op een laptop wilt bekijken.
Dit zijn vijf redenen waarom je The Odyssey absoluut op het grootste scherm moet zien.
Lees ook: AKIRA komt voor het eerst in Nederland naar IMAX: deze animeklassieker moet je op groot scherm zien
1. Christopher Nolan gaat groter dan ooit
Nolan heeft inmiddels nauwelijks nog een introductie nodig. Met films als Inception, Interstellar, Dunkirk, Tenet en Oppenheimer bewees hij dat ingewikkelde en ambitieuze verhalen ook miljoenen mensen naar de bioscoop kunnen trekken.
Voor The Odyssey keert hij terug naar het oude Griekenland. Hij verfilmt het verhaal van Odysseus, de koning van Ithaka die na de Trojaanse Oorlog probeert terug te keren naar zijn gezin. Dat klinkt eenvoudig, maar uiteraard maakt Nolan er geen rustig boottochtje van.
Odysseus en zijn bemanning krijgen te maken met stormen, draaikolken, verleidelijke Sirenen, tovenares Circe en de eenogige reus Polyphemus. Alles wordt gepresenteerd met de schaal en ernst die je van Nolan verwacht. Geen luchtige fantasy, maar een mythisch avontuur dat voelt alsof de geschiedenis zelf tot leven komt.
2. Dit spektakel moet je op een gigantisch scherm zien
Universal Pictures bewaakt The Odyssey alsof het om een staatsgeheim gaat. Tijdens de persvoorstelling moesten telefoons en zelfs smartwatches worden ingeleverd. Alleen een notitieblok, pen en wat drinken mochten mee de zaal in.
Dat klinkt overdreven, totdat de film begint.
Het camerawerk is adembenemend. Woeste zeeën, enorme landschappen, gevechten en mythische dreigingen vullen het volledige scherm. Nolan staat bekend om zijn voorkeur voor praktische effecten en echte locaties, en dat zie je terug. De wereld voelt tastbaar, zwaar en gevaarlijk.
Dit is geen film die je half bekijkt terwijl je ondertussen door Instagram scrolt. The Odyssey wil je overweldigen. Hoe groter het scherm en hoe beter het geluid, hoe harder de film binnenkomt.
3. Matt Damon speelt eindelijk weer een echte filmheld
Matt Damon kruipt in de huid van Odysseus en zet geen simpele, onverslaanbare superheld neer. Zijn Odysseus is slim, moedig en inspirerend, maar ook koppig, arrogant en soms ronduit irritant.
Precies daardoor blijft hij interessant.
Hij is de man achter de list met het Paard van Troje, een legendarische koning en een leider voor zijn manschappen. Tegelijkertijd is hij iemand die twijfelt, fouten maakt en moet leven met de gevolgen van zijn beslissingen.
Vooral wanneer Odysseus eindelijk dichter bij huis komt, krijgt Damon de ruimte om meer te laten zien dan fysieke kracht. Dan verandert The Odyssey van een enorm avontuur in een persoonlijk verhaal over spijt, trouw, familie en de prijs van oorlog.
Lees ook: Prime Video geeft Stephen King-klassieker nieuwe twist: eerste beelden van Carrie onthuld
4. De cast van The Odyssey is bijna belachelijk goed
Alsof Matt Damon nog niet genoeg is, heeft Nolan ongeveer half Hollywood opgetrommeld. In The Odyssey zie je onder anderen Anne Hathaway, Zendaya, Robert Pattinson, Charlize Theron, Lupita Nyong’o, Jon Bernthal en Benny Safdie.
Dat zijn geen acteurs die alleen even langskomen voor een leuke cameo. Ze dragen allemaal bij aan de sfeer en omvang van het verhaal.
Terwijl Odysseus over zee probeert thuis te komen, speelt zich op Ithaka bovendien een soort antieke versie van Game of Thrones af. Zijn vrouw Penelope en zoon Telemachus wachten jarenlang op zijn terugkeer, terwijl machtsbeluste mannen proberen de troon over te nemen.
Daardoor bestaat The Odyssey niet alleen uit monsters en stormen. Er is ook verraad, politieke druk, familiedrama en een steeds dreigender strijd om het koninkrijk.
5. Het laatste uur slaat in als een mokerslag
We moeten eerlijk zijn: The Odyssey vraagt geduld. De film duurt ongeveer 180 minuten, werkt veel met flashbacks en neemt uitgebreid de tijd om alle tegenslagen van Odysseus te laten zien.
Soms misschien iets té uitgebreid.
De eerste twee uur zijn visueel indrukwekkend, maar missen af en toe een sterke emotionele kern. Strijders vallen, vijanden worden gevaarlijker en de reis duurt maar voort. Je kijkt geboeid, maar voelt nog niet altijd waarom alles zo belangrijk is.
En dan komt het laatste uur.
Zodra Odysseus terugkeert naar Ithaka, valt alles op zijn plaats. De film krijgt eindelijk het hart dat eerder soms ontbrak. Het draait dan niet langer alleen om thuiskomen of wraak nemen, maar om berouw, boete en de gevolgen van jarenlang geweld.
Plotseling voelt iedere confrontatie belangrijk. Iedere blik telt. En alles wat Nolan drie uur lang heeft opgebouwd, komt met volle kracht samen.
Een epische bioscoopervaring met een kleine waarschuwing
The Odyssey is geen snelle actiefilm en ook geen hapklare blockbuster. Nolan vertelt een enorm verhaal en weigert daarbij vrijwel iets weg te laten. Dat levert een film op die soms langdradig is, maar ook vol beelden zit die je niet snel vergeet.
Matt Damon is uitstekend, de bijrollen zijn sterk en het camerawerk behoort tot het indrukwekkendste dat je dit jaar in de bioscoop zult zien. Voeg daar mythische monsters, politieke intriges, prachtige locaties en een emotionele finale aan toe en je hebt een film die simpelweg op een groot scherm thuishoort.
The Odyssey is misschien niet helemaal het foutloze meesterwerk waarop sommigen hopen. Maar het is wél een gigantisch, ambitieus en spectaculair avontuur dat je minstens één keer in volle glorie moet meemaken.
Lees ook: Nog niets te kijken dit weekend? Deze nieuwe Netflix-serie is een schot in de roos
