Skyscanner meldt dat 24 procent van de millennials weleens heeft gereisd in de voetsporen van eeuwenoude verhalen. Ook zegt 34 procent van Gen Z en 36 procent van de millennials zich voor reizen te laten inspireren door oude mythes en legendes. De film The Odyssey uit 2026 was voor 22 procent van de ondervraagde reizigers aanleiding om een reis te plannen. Het zijn reistrend-cijfers die passen bij een herkenbaar idee: soms wil je een plek niet alleen zien, maar ook ervaren zoals je die kent uit een verhaal.
Ezio neemt me mee door Italië
Voor mij kwam die inspiratie niet uit een film, maar uit de videogame Assassin’s Creed II. Het spel laat je als Ezio Auditore door steden uit de Italiaanse renaissance reizen. Florence en Venetië zijn niet zomaar achtergronden: hun pleinen, kerken en daken vormen het decor waarin je klimt, klautert, je vijanden bespiedt en plannen beraamt.
In Florence is de Duomo een van de gebouwen die je meteen herkent. In de game is de enorme, prachtige koepel van Brunelleschi een klimuitdaging. Sta je op het Piazza del Duomo, dan begrijp je waarom. De kerk en haar koepel domineren het plein. Het is indrukwekkend om een plek die je als gamer vooral van bovenaf kent, nu vanaf de straat te bekijken.
Venetië roept weer een ander gevoel op. In de game ren je over daken en spring je tussen gebouwen boven de kanalen. In het echt is het tempo uiteraard lager, maar het decor blijft bijzonder: bruggen, smalle stegen en paleizen staan dicht op elkaar. Je hoeft maar een hoek om te lopen of het uitzicht lijkt op een scène uit de game.
Daarna bracht Assassin’s Creed: Brotherhood me naar het imposante Rome. Het Colosseum is er niet alleen een beroemd monument – voor velen bekend door de Gladiator-films- maar ook een plek die ik associeer met missies, achtervolgingen en beklimmingen. Bij Castel Sant’Angelo denk ik aan de routes langs de muren en de brug over de Tiber. En in het Pantheon valt mijn blik vanzelf op de opening in de koepel, de oculus, waardoor het daglicht op magische wijze naar binnen valt.
Ook het Vaticaan laat zien hoe games geschiedenis aanpassen om een verhaal te vertellen. Brotherhood speelt rond 1500. De Sint-Pietersbasiliek die we vandaag kennen, bestond toen nog niet: de bouw ervan begon in 1506. In de game zie je dus de oudere basiliek en gebouwen uit de omgeving.
Van Constantinopel naar Parijs
Met Assassin’s Creed: Revelations verruilde ik Italië voor Constantinopel, het huidige Istanbul. De Hagia Sophia is daar de waanzinnige blikvanger; zowel in het echt als in het computerspel. In de game beweegt Ezio met zijn haakmes langs hoge gebouwen en monumenten. In het echt sta je onder een enorme koepel die eeuwen geschiedenis in zich draagt. Je hoeft niet te klimmen en klauteren om te voelen hoe indrukwekkend het gebouw is.
Daarna volgde Parijs met Assassin’s Creed: Unity. Ubisoft bouwde voor die game een versie van de stad tijdens de Franse Revolutie, met de Notre-Dame als een van de belangrijkste, iconische herkenningspunten. De kathedraal is na de brand van 2019 gerestaureerd en heropende in december 2024.
Over de digitale Notre-Dame ging na de brand het verhaal rond dat de game bij de restauratie kon helpen. Dat klinkt logisch, want Ubisoft had het gebouw zorgvuldig nagemaakt. Toch was het model geen technisch meetplan: de makers namen artistieke vrijheden en de restauratie steunde op professionele documentatie en meetgegevens. De game is een indrukwekkende verbeelding van Parijs, geen blauwdruk van de echte kathedraal.
De echte plek maakt het verhaal groter
Dat verschil tussen game en werkelijkheid is juist wat zulke reizen interessant maakt. De digitale versie geeft je herkenning; de echte plek voegt schaal, geluid en geschiedenis toe. Een gebouw dat op een scherm vooral een route naar een missie of actie, blijkt ter plekke een complex monument met een eigen verhaal en een eeuwenoude geschiedenis.
Skyscanner ziet ook online meer belangstelling voor filmische reisbeelden: zo is het aantal TikTok-zoekopdrachten naar video’s met filmische reiscontent volgens het bedrijf met 346 procent tussen april 2025 en april 2026 gestegen. Dat bewijst niet dat elke kijker meteen een ticket boekt, maar het laat wel zien hoe sterk beelden onze nieuwsgierigheid kunnen aanwakkeren.
Ik reisde naar Florence, Venetië, Rome, Istanbul en Parijs met een hoofd vol scènes uit Assassin’s Creed. Eenmaal daar keek ik anders naar de gebouwen dan wanneer ik alleen een reisgids had gevolgd. Ik zocht de plekken die ik herkende, maar ontdekte tegelijk wat de game had weggelaten of veranderd.
Misschien is dat de aantrekkingskracht van reizen op basis van films en games: je komt niet blanco aan. Je neemt een verhaal mee, en de echte bestemming maakt dat verhaal vervolgens groter en rijker.
